ZAKŁADANIE KOLEKCJI
NACZYNIA DO UPRAWY KAKTUSÓW


Większość kaktusów w kolekcjach uprawia się w doniczkach, jednak najładniej rosną one wysadzone bezpośrednio na zagony. Ten sposób sadzenia ma szczególne znaczenie, jeśli chodzi o kaktusy rosnące kolumnowo, drzewiasto i krzewiasto. Kaktusy kolumnowe, jak np. cereusy, wysadzone wprost na zagon mają w szklarni roczne przyrosty nawet do 1 metra. Z tych właśnie względów lepiej sadzić kaktusy po kilka do większych nieco pojemników. Często używane są kuwety fotograficzne lub im podobne pojemniki plastykowe, blaszane albo ceramiczne. Zdobywanie pokarmu przez korzenie kilku roślin w jednym naczyniu wywołuje swego rodzaju konkurencyjność, co pobudza poszczególne rośliny do intensywniejszego wzrostu. Nie należy używać zbyt dużych naczyń, gdyż są one nieporęczne, a wypełnione ziemia i roślinami - zbyt ciężkie do przenoszenia. Najkorzystniejsze są naczynia o wymiarach 30÷35cm długości, 20÷25cm szerokości i 6÷12cm wysokości. Płytsze naczynia można stosować do młodszych roślin lub takich, które się płytko ukorzeniają. Głębszych naczyń używamy do roślin starszych lub posiadających długie korzenie palowe. Standardowymi doniczkami pozostają jednak doniczki. Mają one nad innymi naczyniami tę przewagę, że przy ich stosowaniu można wyjmować z kolekcji i przeglądać poszczególne rośliny. Jest to bardzo istotne, jeśli jakiś pojedynczy egzemplarz zostanie zaatakowany przez chorobę lub szkodniki. Taka roślinę łatwo odseparować od innych i wtedy skutecznie leczyć, przez co uniknie się przenoszenia zakażeń na pozostałe rośliny w kolekcji. Kto fotografuje kaktusy, ma ułatwione zadanie, gdyż może fotografować poszczególne egzemplarze.
Obecnie używa się przeważnie doniczek plastykowych, które są bardziej higieniczne i mają praktyczna przewagę nad doniczkami ceramicznymi. Naczynia ceramiczne są porowate i woda z zawartej w nich ziemi szybko paruje nie tylko przez jej górną powierzchnię ale i przez ściankę doniczki. Przez częste podlewanie z wodą wprowadza się do ziemi wapń, który alkalizuje podłoże i działa zabójczo na rośliny. W ziemi alkalicznej, z małymi wyjątkami, kaktusy źle rosną i z czasem giną. Jeśli warunki zmuszają nas do uprawy kaktusów w doniczkach ceramicznych, to wskazane jest zagłębienie naczyń w warstwie przepuszczalnego podłoża (żwir), które chroni doniczki przed nadmiernym odparowaniem wody. Podłoże utrzymujemy w stałej równomiernej wilgotności. Wilgoć z podłoża będzie przesiąkać przez porowate ścianki doniczki do jej wnętrza. Sposób ten jest szczególnie ważny dla początkujących amatorów, którzy nie maja jeszcze wystarczającego doświadczenia i wyczucia w podlewaniu swoich roślin. Stosując nowe doniczki ceramiczne należy je przed użyciem wymoczyć, co najmniej przez dwie godziny, w lekko zakwaszonej wodzie.
W doniczce plastikowej wilgoć wyparowuje tylko przez górną warstwę ziemi. Ziemia tak szybko nie przesycha, włośniki którymi roślina pobiera wodę i pokarm nie ulegają zbyt szybkiemu zasuszeniu, a kwasowość gleby utrzymuje się przez dłuższy czas na właściwym poziomie. Właściwości użytkowe zbliżone do naczyń plastikowych mają różnego rodzaju naczynia blaszane (np. puszki po konserwach).
Przy używaniu pojemników plastykowych lub blaszanych główną zasadą jest zapewnienie roślinom dobrego odpływu nadmiaru wody, przez zrobienie w dnie dostatecznej ilości otworów o odpowiedniej wielkości. Dobór rozmiarów doniczki zależy od wielkości rośliny i jej systemu korzeniowego. Kaktusy są raczej zwolennikami naczyń mniejszych, gdyż zbyt duża doniczka powoduje nadmierne zakwaszanie substratu i jego zamulenie, co zmniejsza dopływ powietrza do systemu korzeniowego, prowadzi do gnicia korzeni i opanowania roślin przez różnego rodzaju szkodliwe grzyby. Natomiast doniczka za mała nie może nadążyć z dostarczaniem roślinie odpowiedniej ilości pokarmu i wilgoci. Większą ilość ziemi, ale w naczyniu płaskim, wpływa korzystnie na rozwój rośliny, natomiast ta sama ilość ziemi w naczyniu głębokim ma wpływ ujemny. Optymalne są takie warunki, jeśli pojemność ziemi w doniczce równa się 75÷78% całej biomasy (korzeń + łodyga) danej rośliny. Do uprawy epifitów winno się używać specjalnych ażurowych koszy, jakie mają zastosowanie w hodowli storczyków. Obecnie wygodniejsze w użyciu są doniczki plastikowe o średnicy 15÷18cm, w których robi się pionowe otwory długości 3÷4cm i szerokości 0,5÷1cm. Przez te otwory powietrze swobodnie dostaje się do wnętrza doniczki. Pod doniczka można umocować podstawkę, na którą spływa nadmiar wody.